Enkomputiligis Don HARLOW

Matena humoro

de Ludoviko TOTSCHE

en Dekdu poetoj, paĝoj 119-121


Ĉu konas vi la ravon
de la krepusk' matena,
kiam la lit' katena
ne plu vin povas luli
en sonĝo-sino svena,
ĉar ja invadas ĉambron
tra l' mola dig' kurtena
la ĉirpa bru' solena
de l' birdarme' grandurba?

Ho, la luktado pena,
dum vi kun streĉ' muskola
forpelas la torporon
de la konsci' kontrola,
kaj liton forlasante
ŝancele la fenestron
per peza paŝo drola
en duondorm' aliras,
kurtenon flankenŝovas,
kaj al ĉi trobadora
koncerto, seninvite
-- en noktĉemiz' frivola --
malsuprengapas sola.

Dum ĉi pepad' petola
frostige freŝa vento
kun glito de serpento
la korpon ĉirkaŭkuras:
kun trema tiklosento
la haŭto rememoras
pri l' gusto de knabaĝaj
matenoj jun-kuraĝaj,
kiam al ekskursanta
nudgamba skoltstudento
la solaj vojkunuloj
tra l' ŝtona strat-silento
estis ĉi trilo fajfa
kaj la karesa vento ...

Sed jam de l' oriento
al ĉi krepusk-humoro
la sun' mortsagojn sendas,
la urba tagrumoro
la harmonion fendas
per sia bruo hirta,
l' aŭror-koncerto birda
kun timo eksilentas,
la homo sin bananta
en freŝo, juno, solo
de ĉi tagiĝo kanta
la naŭze-tedan vivon
de l' griza tag' komencas
kun muskolstreĉo lanta.