Enkomputiligis Don HARLOW

Proksimiĝanta vintro

de BERZSENYI

elhungarigis K. KALOCSAY

Unue aperis en la nica literatura revuo n-ro 5/1 paĝoj 13-14


Velkas jam nia bosko, frondodekoroj falas,
krakas flava folio tra l' nudigitaj branĉoj,
for la rozlabirinto, inter odor' balzama
    spir' zefira ne flirtas plu.

Birdorkestro mutiĝis kaj ĉe la laŭboj verdaj
turdo ne plu lamentas, nek ĉe salik-ombreloj
jam la valo viola de l' riveret' odoras,
    tra l' fluej' malafablas dorn'.



Ve, flugila la tempo, forrapidante, pasas,
sur flugile ĝi portas kun si donacojn siajn,
ĉio nur aperaĵo, ĉio ja subĉiele
    mortas kun miozota sort'.



Pasas kaj ne revenos mia belega aĝo,
kaj ĝin ne plu reportos jam primavero nova,
nek resorĉe apertos al mi l' okulojn fermajn
    Lolla per sia bruna brov'.