Enkomputiligis Don HARLOW

A┼ştuna gloro

de Marjorie BOULTON

originale aperis en Norda Prismo, 1956/2 pa─Ło 49


Al Julio Baghy

[Nin ─Łojigas la fakto, ke la ─Áusan 65-an naski─Łotagon de nia granda J.B. ni povos soleni per la jena poemo.]

L'ombro de l' pasinteco sin etendas
post ni; survoje ni penseme haltas;
la fruktaj lampoj sur la bran─ëoj pendas
sed anta┼ş ni la flava sun' malaltas.

La vivociklo da┼şras sen kompato;
ru─Łi─Łas la ─ëielo, kaj grizi─Łas
la herbo; kaj tiktaka korobato
avertas nin: la febro pli krizi─Łas.

─łi pesimisma lumo i─Łas densa;
ventetoj flustras en la brunaj fagoj,
─ëar venas la sezono senpotenca,
la tempo de mallngi─Łantaj tagoj...

Griza venteto flustras en la koro;
longombra vivosuno okcidentas...
sed, paradokse, la a┼ştuna gloro
ri─ëe la postrikoltan landon pentras.

Ni mar┼Łas sur foliaj or-moneroj;
la sun' ekdormas inter orbroditaj
purpuraj drapira─Áoj; brilaj beroj
pendas kaj ┼Łvelas en flamru─Łoj spitaj;

la bronzaj krizantemoj ┼Łajnas soni,
majestaj gongoj en la bedoj; nun
venas la prujno, por malpeze kroni
─ëion per briliantoj de l' a┼ştun'--

Septembra oro a┼ş la frostar─Łento
ornamas la ─Łardenon kvaza┼ş templon
a┼ştuno, la somera testamento,
a┼ştuno, promesante la printempon!

II.

Vi devas vivi nun en laca sobro
inter la stoploj de la tagoj viglaj,
konas malvarmon de la vivoktobro;
flugas, flugadas la sezonoj ciklaj;

sed apud vi aromas la odoro
de pomoj kaj vinberoj; vin ornamas
la frosta krono de l' a┼ştuna gloro
kaj via fido nun kratage flamas.

Rozberoj same belas kiel rozoj,
kaj same kiel verdaj, bran─ëoj flavaj;
kaj ─ëio ta┼şgas en metamorfozoj
de ─ëiuj ekzista─Áoj vivohavaj...